Voor die tijd hoor ik iedereen altijd zeggen als eenmaal het kindje er is dat de tijd snel gaat. Maar echt de tijd vliegt voorbij. Vandaag is het precies vier weken geleden dat we met zijn driexebn thuis zijn gekomen maar het lijkt en voelt veel langer.
Florian is als een sn kindje bij ons gekomen omdat hij een schisis heeft en een hol knietje waar hij aan geopereerd moet worden volgens Bulgarije. En dat hij een achterstand zou hebben voor zijn leeftijd. Wij hebben nog geen achterstand gevonden bij hem. Hij eet zelf soms met een beetje hulp als hij moe is, kan goed kiezen wat hij wilt, veegt zijn mondje en handjes zelf af met servet, is net zo ondeugend en lief als zijn leeftijd genootjes en sinds dat we thuis zijn klets hij de hele dag door en zingt ook erg veel. Elke dag leert hij nieuwe woordjes er bij die hij ook heel goed onthoud. Vier weken gelden was het echt nog een klein ukkie maar het wordt nu toch al een kleine peuter.

Vorige week zijn we ook naar de kinderarts geweest om alles na te laten kijken bij Florian hoe het gaat en als hij wel genoeg inentigen heeft gehad. Nog twee keer moet hij een inenting krijgen die ontbrak. De eerste heeft hij afgelopen vrijdag gekregen en hij merkte er niets van.
Ook zijn we naar de orthopeed geweest ik moest voor mijn zelf naar hem toe en Florian mocht mee. De medische gegevens en foto’s uit Bulgarije heeft hij gelezen en bekeken en de knie en heupjes na gekeken. Hij is tot d econclusie gekomen dan Florian in ieder geval geen hol knietjes heeft en dat zijn knie ook niet te ver naar achteren buigt maar hij vermoed en weet het bijna zeker dat Florian de “Engelse Ziekte” heeft gehad of nog heeft. Dit is een tekort aan vitamine, zonlicht en eentonig eten. Hierdoor kan een bot in een knie vervormen en stijver en hoekeriger worden. We moeten nu 27 september terug komen om de foto’s te bespreken die vorige week zijn gemaakt om te kijken hoe het er nu uit ziet en dan horen we ook of we extra vitamine krijgen of andere advies. Vroeger kwam het heel veel voor maar tegenwoordig haast niet meer.
Voor de eerste keer zijn we ook naar de kapster geweest om een echt jongens koppie te laten knippen. Hij vond het erg intressant wat er ging gebeuren en vond het niet erg. Borstels worden ook overal vandaan geplukt zodat ik s’avonds niets meer heb want Florian loopt er steeds mee. Wilde thuis een foto maken van de nieuwe kapsel maar meneer wilde niet gewoon op de foto.

Morgen gaat Martin voor het eerst weer werken naar vijf weken vrij. Dat gaat het gewonen leven weer verder alleen dat overdag met zijn tweexebn wel zo gezellig als alleen hiervoor.
Florian is een heerlijke jongen die als hij moe is lekker gaat uitproberen hoe ver hij kan gaan en lacht heel erg veel en zingt de hele dag. Elke dag leert hij nieuwe woordjes en klets heel erg veel en dan te denken dat hij vijf weken gelden nog geen woordjes zei. Vanaf het begin af aan slaapt hij erg goed. De hele nacht slaapt hij door en s’morgens gebeurd het nog wel eens dat ik hem wakker moet maken of dat hij ligt te zingen in bed. En dat kom je binnen en dat krijgt je een hele grote lach van hem en een knuffel. Kort om de eerste vier weken zijn super geweest.