Dat we Florian voor het eerst keer vast mochten houden in Sofia.

Wat is er veel gebeurt in het afgelopen half jaar. Een fantastische week in in April en dan 4 maanden wachten tot dat we Florian op mochten halen en voorgoed in onze armen mochten sluiten. Wij hadden hem al van het begin af aan in onze hart gesloten. En toen eindelijk het telefoontje dat we af mochten reizen naar Sofia. Florian ophalen uit het kindertehuis ging heel erg goed maar wel erg snel we zaten een half uur later al met zijn driexebn en de begeleidster in de taxi op weg naar het politiebureau. De hele week is heel erg goed gegaan en heel langzaam begon Florian tegen ons te praten als we in het hotel waren zodat niemand hem nog zou horen. En wat gaat dat snel met de taal te begrijpen in een week snapte hij eigenlijk alles al wat we zeiden.

En op het vlieguigveld toen we door de poortjes heen waren leek het wel of Florian heel erg blij was want hij begon ineens te zingen en heel veel te kletsen tegen en met ons. Dat doet hij nu nog steeds word zingend wakker en klets de hele dag door. En steeds meer bestaande woorden hoor je.

De paspoort is ook al binnen hij had eerst een Bulgaars paspoort met onze achternaam maar nu heeft hij ook een Nederlandspaspoort.

Elke dag zie je hem groeien in alles wat hij doet en wij genieten elke dag van onze stoere bink.